Greek English

ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΦΟΡΕΙΑ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ

click here
 

Περιοδικό Δήμου Κερύνειας

click here
Παγκύπριος Μαθητικός Διαγωνισμός του Δήμου Κερύνειας

Χάρτης Κέντρου Πόλεως
ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ

Τηλεφωνικός
Κατάλογος Κερύνειας
το 1974

Αναζητήστε τα παλιά τηλέφωνα των Κερυνειωτών.

Κάντε κλίκ εδώ
Αρχική Σελίδα / Ενημέρωση / Ιστορία & Κληρονομιά / Δημαρχείο
Print this page

Δημαρχείο

Η Κερύνεια ιδρύθηκε από τον Κηφέα που ήρθε από την Αχαΐα της Πελοπονήσου τα παλιά ομηρικά χρόνια. Στην αρχή ήταν πόλις βασίλειο, αργότερα ήταν μια από τις έξι κύριες πόλεις της Κύπρου.

Στο φρούριο της Κερύνειας σώζεται βάση αγάλματος από φαιόλιθο, που έκαναν οι Κερυνειώτες για να τιμήσουν κάποιο Ρωμαίο για κοινωφελές έργο (το πιθανότερο υδραγωγείο), που έκανε στην πόλη τους μεταξύ 14-37 μ.Χ., . Σε αυτήν αναγράφεται για πρώτη φορά «Ο Κερυνητών Δήμος».

Το Δημαρχείο στην κατεχόμενη πόλη Κερύνειας

Στα νεότερα χρόνια ως δημαρχείο, η Κερύνεια συστήθηκε μετά το Χάρτη Αυτονομίας (Hatti-Humayun) που έδωσε ο Σουλτάνος Μαχμούτ το 1856 σε όλους τους υπηκόους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για την Κερύνεια εκλέγονταν δυο χριστιανοί και δυο μωαμεθανοί δημοτικοί σύμβουλοι και τον Δήμαρχο τον διόριζε ο Κυβερνήτης. 

Το 1880 οι Άγγλοι έκαναν την πρώτη τροπολογία του Περί Δημαρχείων Οθωμανικού νόμου. Τα δημοτικά όρια της Κερύνειας καθορίζονται ως η έκταση που περικλείεται σε ακτίνα ενός αγγλικού μιλίου από την πύλη του φρουρίου της πόλης.

Ένας από τους πλέον δραστήριους δημάρχους τον 19ο αιώνα ήταν ο δικηγόρος και πολιτευτής Γεώργιος Μ. Σιακαλλής, ο οποίος φρόντισε να μπουν σε τάξη τα του δημαρχείου και να αρχίσει η πόλη να προοδεύει ουσιαστικά. Σε αυτό βοήθησε και το θαλασσινό της εμπόριο με την Μικρά Ασία και τα νησιά του Αιγαίου, που επέτρεπαν στην πόλη να έχει οικονομική άνεση. Δικαίωμα ψήφου αυτή την εποχή και μέχρι τέλους της Αγγλικής κατοχής έχουν μόνον οι άντρες!

Από το 1907 και για δέκα σχεδόν χρόνια δήμαρχος Κερύνειας είναι ο Χριστόδουλος Φιερός, έμπορος και τοκιστής ενώ διάδοχος του ήταν ο νεαρός δικηγόρος Χαρίλαος Δημητριάδης, που είναι Δήμαρχος της Κερύνειας μέχρι το 1962 (με μια διακοπή από το 1935-1943). Η παραμονή του ίδιου δημάρχου και δημοτικού συμβουλίου για δεκαετίες βοήθησε στο να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν στην πόλη βασικά έργα υποδομής.

Επιδιορθώνονται δρόμοι όπου τοποθετήθηκαν φανάρια, και οργανώνεται η περισυλλογή σκυβάλων. Στη θάλασσα χτίζονται δημοτικά λουτρά. Με δάνειο ανεγείρεται Δημοτική Αγορά και δημοτικά γραφεία για να στεγαστούν οι δημοτικές υπηρεσίες (1924). Το 1928 αγοράζεται ηλεκτρική γεννήτρια και τα σπίτια όπως και οι δρόμοι φωτίζονται με ηλεκτρισμό. Το 1932 επιχωματώνεται ένα μέρος δυτικά του λιμανιού και διαμορφώνεται η νέα προκυμαία στην οποία κάνουν τον περίπατό τους τα απογεύματα οι νεαροί Κερυνειώτες και Κερυνειώτισσες.

Προσωρινά Γραφεία του Κατεχόμενου Δήμου Κερύνειας
παρά το Λήδρα Πάλλας Λευκωσία

Το 1922 το θαλασσινό εμπόριο της μικρής πόλης, λόγω της Μικρασιατικής καταστροφής και της κατασκευής καινούργιων μηχανοκίνητων εμπορικών πλοίων, νεκρώνεται. Η μικρή πόλη όμως βρίσκεται σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον με πολλές φυσικές ομορφιές και αρχαιότητες. Έτσι σιγά καθίσταται η πρώτη τουριστική πόλη της Κύπρου. Σε αυτό συμβάλλουν τα πολλά και σύγχρονα ξενοδοχεία, με αρχή τα ξενοδοχεία του πρωτοπόρου Κώστα Κατσελλή, όπου μπορούν να φιλοξενηθούν πολλές εκατοντάδες τουρίστες καθημερινά.

Ο τουρισμός γεμίζει τα ταμεία του δημαρχείου της πόλης και γίνεται αιτία να έρθουν πολλοί από τα γύρω χωριά που εργοδοτούνται στα ξενοδοχεία και σε άλλες υπηρεσίες εξυπηρέτησης του τουριστικού ρεύματος.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930, ένα ρεύμα Άγγλων συνταξιούχων έρχεται και εγκαθίσταται μόνιμα στη μικρή πόλη. Σιγά σιγά οι συνταξιούχοι αυτοί στην Κερύνεια και στην γύρω περιοχή ξεπερνούν τις δυο χιλιάδες και συντείνουν στο να εισρέει χρήμα τόσο στην πόλη όσο και στα ταμεία του δημαρχείου.

«Το Δημαρχείο Λαπήθου και η Πλατεία Ηρώων»

Τα νεοσύστατο κράτος, αμέσως μετά το 1960, διαμορφώνει το λιμάνι της Κερύνειας ώστε να είναι ασφαλές καταφύγιο για κότερα και μικρά σκάφη, κλείνοντας το βόρειο άνοιγμά του και προεκτείνοντας το μόλο μέχρι τον ρωμαϊκό κυματοθραύστη μπροστά από το φρούριο.

Οι δικοινοτικές ταραχές του 1963-64 θα φέρουν σε δύσκολη θέση όλη την επαρχία. Στην Κερύνεια όμως δεν γίνεται καμιά αιματηρή συμπλοκή και οι κάτοικοι, ζώντας ανάμικτα, κυρίως στην Πάνω Κερύνεια διατηρούν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους. Η ηγεσία όμως των Τουρκοκυπρίων αναγκάζει τους Τούρκους της Λαπήθου να μετοικήσουν και έτσι παρατηρείται μια τεχνητή αύξηση των Τουρκοκυπρίων στην πόλη. Το ποσοστό των γηγενών Τουρκοκυπρίων σε όλη την επαρχία της Κερύνειας είναι μόνο 13,45% και το ποσοστό της ακίνητης ιδιοκτησίας τους είναι ακόμα μικρότερο, 12%.

Οι Τουρκοκύπριοι παρακρατικοί κρατούν την κορυφή του Αγίου Ιλαρίωνα στον Πενταδάκτυλο και δεν επιτρέπουν στους Ελληνοκύπριους να χρησιμοποιούν τον σύντομο δρόμο που τη συνδέει με τη Λευκωσία και που είναι μόλις 16 αγγλικά μίλια. Οι Ελληνοκύπριοι χρησιμοποιούν πλάγιους, πιο μακρινούς δρόμους για να πάνε στην πρωτεύουσα.

Στις 2/12/1964 διορίζεται ο Στέλιος Κατσελλής Δήμαρχος της πόλης, που μαζί με ένα νέο και δραστήριο δημοτικό συμβούλιο συμβάλλει στο να ξαναβρεί η πόλη τους παλιούς ρυθμούς της. Οι τουρίστες ξαναγεμίζουν τα ξενοδοχεία της, και η πόλη αναπτύσσεται γρήγορα. Διαχωρίζονται καινούρια οικόπεδα και παρατηρείται οικοδομικός οργασμός. Η πόλη ασφυκτιά μέσα στα 1080 τετραγωνικά εκτάρια γης που περιέχονται στα δημοτικά της όρια. Επί πλέον όσοι έχουν σπίτια εκτός δημοτικών συνόρων στερούνται βασικές δημοτικές υπηρεσίες. 'Έτσι γίνεται επέκταση των Δημοτικών συνόρων δυτικά και υπάρχουν σκέψεις για επέκτασή τους ανατολικά ώστε να περιλάβουν και το κοντινό χωριό Θέρμια.

Τα σπίτια στην Κάτω Κερύνεια παραμένουν παραδοσιακά και επιδιορθώνονται από τους ιδιοκτήτες τους, διατηρώντας το χαρακτήρα και τη γραφικότητά τους. Στις νεότερες γειτονιές επικρατεί η σύγχρονη αρχιτεκτονική, δηλαδή κάθε σπίτι χτισμένο στο δικό του οικόπεδο και υποχρεωτικά με ελεύθερη απόσταση γύρω από το οικόπεδο τουλάχιστο τριών μέτρων.

Η ανεύρευση από το μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Ανδρέα Καριόλου ενός αρχαίου ναυαγίου ελληνιστικής εποχής το 1965, η ανέλκυσή του και η ίδρυση σχετικού μουσείου στο κάστρο της πόλης συμβάλλει στο να εμπλουτιστούν τα πολιτιστικά της αξιοθέατα. Ήδη η πόλη έχει εκτός από το ίδιο το φρούριό της και λαογραφικό μουσείο.

Η Κερύνεια είχε 12 ξενοδοχεία εντός των δημοτικών ορίων και άλλα τόσα εκτός. 'Όλοι οι κάτοικοι των γύρω χωριών, με τις τακτικές συγκοινωνίες και τα ιδιωτικά αυτοκίνητα, διακινούνται και εργάζονται στην Κερύνεια και όχι λίγοι στη Λευκωσία, χρησιμοποιώντας το νέο σύντομο δρόμο Κλεπίνης-Μιας Μηλιάς καθημερινά.
Ήδη το 1968 είναι τελειωμένο το νέο Δημοτικό Μέγαρο στην καρδιά της πόλης. Διαθέτει μεγάλες αίθουσες για εκθέσεις και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες στο ισόγειο και άνετα γραφεία στον πρώτο όροφο.

Η περιουσία του Δημαρχείου επίσης αξιοποιείται. Στην πρώην δημοτική βιβλιοθήκη κτίζεται μικρή πολυκατοικία και το μεγάλο αρχοντικό του δικαστή Θ. Μιτζή στην Πάνω Κερύνεια, κατεδαφίζεται και στη θέση του κτίζεται δεύτερη πολυκατοικία και στον γύρω χώρο δημιουργούνται γήπεδα τένις και λίγο πιο κάτω δημοτικός νηπιοκομικός σταθμός που εξυπηρετεί τις εργαζόμενες μητέρες. 
Παράλληλα λαμβάνεται πρόνοια να ασφαλτοστρωθούν όλοι οι δρόμοι της πόλης, και να μπει μοντέρνος οδικός φωτισμός.

Το πρόβλημα της ύδρευσης λύνεται με δυο πλούσιες διατρήσεις στο βουνό και για πρώτη φορά μετά από χρόνια η πόλη έχει επάρκεια νερού. Είναι όμως τόσος ο πολεοδομικός οργασμός που αρχές του 1974 το Δημαρχείο αρχίζει να κτίζει μεγάλη υδατοδεξαμενή.

Η πολιτιστική δραστηριότητα του Δημαρχείου αυτά τα χρόνια δεν υστερεί. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του τομέα αναλαμβάνεται εθελοντικά από το .Λαογραφικό Όμιλο Κερύνειας που στεγάζεται σε μια υπόγεια αίθουσα του Δημαρχείου. Στις δυο ισόγειες μεγάλες αίθουσες του Δημαρχείου οργανώνονται εκθέσεις ζωγραφικής, φιλοξενούνται ξένα και ντόπια μουσικά συγκροτήματα και φέρνει Κύπριους και άλλους βιρτουόζους που δίνουν ρεσιτάλ. Υπάρχει μόνιμο βιβλιοπωλείο κυπριακών εκδόσεων. Οργανώνεται κάθε χρόνο Παιδικό Καρναβάλι και παρέλαση.

Η παραδοσιακή γιορτή του Κατακλυσμού, που την είχε αναλάβει στις αρχές του αιώνα το Δημαρχείο και μετά την διοργανώνουν διάφορα σωματεία της πόλης, τώρα είναι και πάλι ευθύνη του Δημαρχείου που αναλαμβάνει να συντονίζει τη μεγάλη αυτή παραδοσιακή γιορτή με τη συμβολή όλων των σωματείων της πόλης.
Με εισήγηση του Δημαρχείου ανατίθεται στο Λαογραφικό Όμιλο Κερύνειας και το 1967 διοργανώνει την πρώτη Παγκύπρια Έκθεση Ανθέων Κερύνειας, που είναι μοναδική στο είδος της και γίνεται ετήσιος θεσμός. Ελκύει επισκέπτες από όλη την Κύπρο και το εξωτερικό.

Τον Ιούλιο του 1974 όλοι οι Έλληνες γηγενείς κάτοικοι της Κερύνειας, όπως και όλων των υπόλοιπων κατεχόμενων περιοχών εκδιώκονται βίαια από τον τουρκικό στρατό. Το Δημαρχείο εκτοπίζεται και αυτό. 
Σήμερα η Κυβέρνηση έχει παραχωρήσει στον εκτοπισμένο Δήμο Κερύνειας ένα οίκημα στην οδό Μάρκου Δράκου 8 στη Λευκωσία το οποίο κρατά τον κοινωνικό ιστό των Κερυνειωτών ζωντανό με πολλές εκδηλώσεις, εκδρομές συνεστιάσεις. Επίσης εκδίδει δύο περιοδικά το χρόνο, και αντιπροσωπεύει, ως το νόμιμο δημαρχείο της Κερύνειας της Κύπρου στο εξωτερικό, τη μικρή κατεχόμενη πόλη.

Designed & Developed by NETinfo Plc